La vie d’Adèle: mooie lesbische liefdesfilm met beruchte seksscène Vanaf 21 januari op NPO Plus
![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/298/44/la_vie_dAele_widescreen_large-1559652586.jpg)
![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/466/98/la_vie_aDele_poster-1617720930.jpg)
La vie d’Adèle
Volgens de een de ultieme natte droom van de regisseur van de film, volgens de jury van het Cannes Film Festival de terechte winnaar van de Gouden Palm.
De veelbesproken film La vie d’Adèle staat vanaf 21 januari op NPO Plus. Dit mooie erotische liefdesdrama over twee meiden, kreeg naast een shitload aan prijzen ook shit vanwege een 'veel te lange en té pornografische' seksscène' die tien opnamedagen duurde om te filmen.
Maak je een lijstje van de meest controversiële films van de afgelopen jaren, dan staat La vie d’Adèle zeker in de top 10. Dat zou je niet zeggen als je de beknopte officiële samenvatting leest: ‘Het leven van Adèle (gespeeld door Adèle Exarchopoulos) verandert wanneer ze Emma (Bond-girl Lea Seydoux) ontmoet, een jonge vrouw met blauw haar die Adèle de kans geeft om haar verlangens te ontdekken en zich te laten gelden als vrouw en volwassene. Adèle groeit, zoekt zichzelf, verliest zichzelf en vindt zichzelf uiteindelijk door liefde en verlies.’ Een coming-of-age-film dus, over een tiener die zichzelf, seks, liefde en hartpijn ontdekt. Met een nette 8- als gemiddelde score op IMDB, veel vijfsterren-recensies én een Gouden Palm (heel belangrijke filmprijs) op het filmfestival van Cannes. Wauw.
Seksscène van zeven minuten
Maar de manier waarop regisseur Abdellatif Kechiche Adèles seksuele ontdekkingstocht in beeld brengt… ai, daar ging niet iedereen even lekker op. Het liefdesdrama bevat nogal expliciete seksscènes waarvan eentje bijna zeven (!) minuten duurt. De schrijver van de grafische roman waarop La vie d’Adèle gebaseerd is was not amused. ‘Porno’ en ‘gevaarlijk’ waren de woorden waarmee Julie Maroh dé scène bestempelde. En alsof dat niet genoeg was, klaagde het on-screen liefdesduo Léa en Adèle achteraf over de veel te zware opnames en de dictatoriale houding van hun regisseur. Over die mega lange seksscène deden ze zelfs tien volle dagen om hem op camera te krijgen. Na het winnen van de hoofdprijs op het filmfestival van Cannes benadrukten de actrices dat de film een goed leerproces was. Al kwam Seydoux er later op terug door te zeggen dat ze de scènes vernederend vond en zich 'een prostituee voelde'. Regisseur Kechiche snapte er weinig van: ze hadden toch een mooie film gemaakt waarmee ze nu de rode lopers af liepen en prijzen pakten? De kans dat deze filmmaker en acteurs nog een keer een film opnemen is heel klein, gok ik.
Ugly cries met snot en al
Maar goed, een grote filmprijs als een Gouden Palm ontvang je niet zomaar. Juryvoorzitter Steven Spielberg gaf op het prestigieuze filmfestival van Cannes aan dat hij en z’n collega’s vol-le-dig betoverd waren door het meeslepende drama. En na het zien van de film snap je wel waarom. La vie d'Adèle is prachtig. Hij is met drie uur erg lang, maar verveelt amper en geeft je het gevoel dat je naar échte levens met echte mensen en echte gesprekken kijkt. Een heel mooie eerste grote verliefdheid ook, met alles wat daar aan heftige gevoelens, ruzies, seksuele ontdekkingen en onzekerheden bij hoort. En als er in dit liefdesdrama gehuild wordt, dan zie je echte ugly cries, met snot en al. Geen onrealistisch Hollywood-sprookje dus, maar gewoon de real deal. En Seydoux en Exarchopoulos spelen dat supersterk en heel natuurlijk.
Un petit peu ongemakkelijk
De film bevat een hoop seksscènes, en nog voor Adéle en Emma elkaar ontmoeten is het al twee keer raak. Maar een hoog Pornhub-gehalte hebben die eerste lustige momenten niet en ze zijn ook niet lang. De veelbesproken 7-minuten-scène is dat wél, voor een niet-pornografische film. We zijn allemaal heus wat gewend en we hebben het hier over Franse arthouse (niet preuts). Maar na een minuut of drie en zes geile standjes verder denk je ergens: oké, we get it. De film had toch ook wel zonder die XL-lengte gekund om iets te kunnen zeggen over de passie en lust van de meiden, hoe mooi en opwindend de scène ook is? Wetende wat de actrices achteraf over de opnames zeiden, maakt het zien ervan misschien extra awkward. Wat er nou van klopt of niet. Is La vie d'Adèle daardoor de moeite van het kijken niet waard? Nee. De film is schitterend en meer dan die pikante momenten alleen. Zeker zien dus. Maar kijk hem misschien beter niet met je ouders naast je op de bank, dat wordt heel cringe.
La vie d'Adèle zie je vanaf 21 januari op NPO Plus.