#18 A. G. Cook - Britpop

Ga er maar voor zitten, want A.G. Cook’s derde album Britpop is een flinke zit. Een driedubbel-album, 24 tracks in 100 minuten. Het verhaal van A.G. Cook begint een decennium geleden, toen hij samen met muzikale zielsverwant SOPHIE een aardschok teweeg bracht, en een volstrekt nieuwe wave aan artiesten lanceerde met zijn label PC Music. Het was de basis voor hyperpop, over the top-sentimentele muziek vol verknipte smurfenstemmetjes en motiefjes uit de trance en eurodance. Ze zouden de toon zetten met tien jaar aan club- en popmuziek.
Vooral het eerste (‘Past’) en laatste (‘Future’) deel van Britpop zijn wat je van A.G. Cook mag verwachten: gelijke delen clubmuziek, popmuziek en experimentele elektronica. Muziek die grote extremen weet te verenigen en zelden rechttoe rechtaan is.
Daartussen is het cd 2 (‘Present’) die het meest verrast. Cook pakt er opeens een elektrische gitaar bij, begint zelf te zingen, en dan klinkt hij als een indierockmuzikant die op zijn slaapkamer lieve, persoonlijke liedjes zit in te fluisteren. Maar wel zoals alleen Cook dat kan, vol autotune, met zwaar vervormde solo’s en sentimentele synth-arpeggio’s.