Het Ene Moment

Op 8 augustus 2018 overleed plotseling de 6-jarige Miriam Blom. Ze is de dochter van Maarten en Gerdine Blom, die samen met hun kinderen in Albanië woonden en daar zendingswerk deden. Hoe verwerk je als moeder zo’n intens verlies? Hoe ga je om met schuldgevoelens? En hoe houd je de herinnering aan een geliefd kind levend? Gerdine schreef er een boek over, dat vorige maand verscheen: Als de hemel openscheurt.

Regelmatig reist verleegkundige Maureen Havenaar naar een van de gevaarlijkste gebieden van Oekraïne, de Donbas-regio, om daar hulp te verlenen. Eén keer was ze zelfs op anderhalve kilometer van het front om soldaten te bemoedigen en hen te voorzien van materialen. Wat bezielt haar? 

In 2025 zou de 27-jarige Ramon Roks tot priester worden gewijd. Totdat diverse priesters kritiek uitten op Ramons geaardheid en – vooral – op de open wijze waarop hij daarmee omgaat. Ramon besluit te stoppen als priesterstudent en kijkt terug op een zware periode in zijn leven. 

Elk jaar rond oud en nieuw beginnen zijn klanten er weer over: “Weet je nog, dat ongeluk, tien jaar geleden? Je hebt wel geluk gehad he?” “Nee,” zegt kaasboer Ed Kerkdijk dan, “het was geen geluk, maar redding. Dat is wat anders.”

Drie van de zes kinderen van Rita Maris (48) hebben de eetstoornis ARFID. Een aandoening waarbij iemand niet kán eten en daardoor zeer selectief eet. “Vaak denken mensen dat ik mijn kinderen gewoon verwen door ze drie keer per dag wit brood met hagelslag of een potje Olvarit te laten eten.”

Op vrijdag 25 juni 2021 krijgt Daniël van Deutekom een telefoontje. Zijn goede vriend en evangelist Samuel Boujadi (22) is gaan zwemmen in een Italiaans meer en niet meer teruggekomen. De grond zakt onder zijn voeten vandaan. “We hebben heel veel gebeden: ‘Laat ons alstublieft zijn lichaam vinden.’”

Groot was de schok toen Agniet van de Peppel op haar 52e de diagnose Parkinson kreeg. Sindsdien is haar leven tot stilstand gekomen en moet ze leren leven met de traagheid van haar bestaan. Haar grootste angst is dat ze langzaam verpietert en uit het zicht raakt – al verzet ze zich daar met hand en tand tegen.

Op z’n 11e ging Robbert Zandbergen al naar de bibliotheek om filosofische boeken te lezen. Vanaf de middelbare school zette zijn interesse in filosofie zich om in een giftig antireligieus denken. Nu is hij terug van weggeweest, zoals het hij zelf omschrijft. En wel zó geleidelijk, dat hij het bijna niet doorhad.