![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/571/55/B__woordmerk_zwart-1662469955.png)
Eindredacteur Spoorloos: “We dachten dat ze in een ravijn lagen”
![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/283/93/header.jpeg__1440x512_q85_crop_subsampling-2_upscale_widescreen_large-1556184354.jpg)
- Interview
- 26 jun 2017
- 4 minuten leestijd
Het waren bange dagen. Natuurlijk voor zijn familie en vrienden, maar ook voor zijn directe collega’s van Spoorloos. Enorm groot was dan ook de opluchting afgelopen weekend toen het bevrijdende bericht kwam dat Derk Bolt en zijn cameraman Eugenio Follender vrij waren gekomen. Ook voor Paul Verdegaal, al bijna een kwart eeuw eindredacteur van het succesvolle programma. Wij vroegen hem naar ongetwijfeld de meest bizarre en spannende week uit zijn loopbaan. “Dit gaan we nooit meer doen op deze manier”.
Paul, allereerst, van harte gefeliciteerd natuurlijk. Wanneer hoorde jij het goede nieuws?
“Zaterdagochtend 5 uur Nederlandse tijd zijn ze vrijgelaten en overgedragen aan een pater. Deze man heeft hen naar de bewoonde wereld gebracht. Om 7 uur heb ik het eerste telefonische contact gehad met Derk. Toen konden we echt opgelucht ademhalen.”
Hebben jij en de familie de hele tijd tussen hoop en vrees geleefd afgelopen week?
“Nou eerlijk gezegd vanaf het moment dat we door hadden dat het om een ontvoering ging, wisten we dat het goed zou aflopen. En de ELN heeft ook geen beroerde reputatie op dat punt. Dus er zou een oplossing komen. De momenten daarvoor waren veel spannender. Dus toen we er zeker van waren dat het om een ontvoering ging, was dat een enorme opluchting.”
Dit moet je even uitleggen, jullie waren opgelucht dat het om een ontvoering ging?
“Ja, we waren eigenlijk tot maandag zes uur ’s avonds in de veronderstelling dat het om een ongeluk zou gaan. Ik dacht echt dat ze ergens in een ravijn lagen. Het gaat om een nogal gevaarlijke route, waar je vrij makkelijk van de weg kunt raken. Dit was een heel bijzonder zwart scenario.”
Als jullie dachten dat het om een ongeluk ging, moesten jullie dan niet meteen handelen?
“Ja, dat hebben we ook gedaan. We gingen er vanuit dat het ongeluk op zaterdag gebeurd moest zijn. Dat betekent op maandag dus dat ze al twee dagen ergens in een benarde positie konden liggen. Dat is heel lang. Daarom hadden we voor ons zelf een deadline gesteld. Als voor maandag zes uur de regering niet in actie was gekomen om reddingshelikopters in te zetten, dan zouden we die zelf gaan regelen. Alles lag klaar voor een reddingsactie, tot we om 10 voor 6 een telefoontje van Buitenlandse Zaken kregen.”
En toen hoorden jullie pas dat het om een ontvoering ging?
“Ja, en dat was een veel beter scenario. Nu was er een hele goede kans dat ze hier levend uit zouden kunnen komen.”
Ze bevonden zich in zogenaamd “rood gebied”, een aanduiding van Buitenlandse zaken dat je daar eigenlijk nooit zou moeten komen.
“Dat klopt helemaal. Daar waren we ons ook van bewust. We hebben toch de afweging gemaakt daar doorheen te gaan. Omdat onze inschatting was dat als je veel contact houdt met de lokale autoriteiten daar, het een risico was dat je kon nemen.”
Was het dan een enorme inschattingsfout of botte pech dat dit gebeurd is?
“Om eerlijk te zijn, het zit er tussen in. Het was vermijdbaar. Laat één ding duidelijk zijn, we zullen nooit meer in rood gebied komen. Hoewel het ook zo is dat we op plekken in de wereld komen die nog veel gevaarlijker zijn dan dit gebied in Colombia.”
Dus dit is niet de eerste hachelijke situatie waar Derk en zijn team in zijn beland?
“Nee, het is niet de eerste keer dat Derk bijvoorbeeld een geweer tegen zijn slaap gehad heeft. Dat is tien jaar geleden al eens gebeurd in een sloppenwijk in Brazilië. Hier ging het overigens formeel niet om een “rood” gebied. Dus soms kan een gebied levensgevaarlijk zijn, maar toch nog niet als rood bestempeld zijn door Buitenlandse Zaken. Toch betekent dit niet dat je helemaal niet meer in een sloppenwijk moeten kunnen komen. Dat zou betekenen dat we ons programma helemaal niet meer zouden kunnen maken.”
Hoe is het nu met Derk?
“Ik heb hem gisteren om vier uur ’s middags gesproken op het moment dat hij door Bogota liep. Toen klonk hij buitengewoon monter. Maar dat is typisch Derk. Die klinkt altijd zeer optimistisch. Met cameraman Eugenio gaat het gelukkig ook veel beter. Die lijkt van de eerste schock bekomen te zijn.”
Denk je dat dit de laatste buitenlandse trip van Derk was?
“Nee, dat denk ik zeker niet. Mijn inschatting is dat Derk en Eugenio gewoon door gaan. Ze zullen alleen een iets andere afweging maken voortaan. En ik gok dat de eerste reis niet naar Colombia zal gaan.”
Wanneer zijn ze weer terug in Nederland?
“Daar mag ik niks over zeggen. Ook om te voorkomen dat straks een heel peleton van journalisten ze gaat opwachten op Schiphol. Hun privacy en rust staat nu voorop.”
En jij, even wat slaap inhalen gok ik?
“Ik ga even met een kop thee op de bank liggen ja. Dit was zonder twijfel de meest hectische en bizarre week uit mijn loopbaan.”