![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/571/55/B__woordmerk_zwart-1662469955.png)
Samira (23) is gabber. “Van racisme heb ik nooit iets gemerkt, gabbers zijn juist heel sociaal”
![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/553/55/MicrosoftTeams-image__103__widescreen_large-1657204801.png)
- Artikel
- 07 jul 2022
- 5 minuten leestijd
Gabbers, dat zijn toch kaalgeschoren speedsnuivers met een obsessie voor glimmende trainingspakken en rechts-extremistisch gedachtegoed? Niet volgens de 23-jarige Samira uit Groningen. We spraken de doorgewinterde gabber over de stereotypes die aan de subcultuur kleven.
"Ook als je niet de hele week staat te hakken, kun je een gabber zijn.”
Hoi
Samira! Wat betekent gabber zijn voor jou?
“Gabber zijn
betekent allereerst dat je van gabberhouse houdt, de muziekstroming die onder
hardcore valt en begin jaren negentig in Rotterdam ontstond. Sindsdien zijn er
allerlei andere hardcorestromingen ontstaan, maar het blijft allemaal harde
kutherrie met een hoog aantal beats
per minute. Als gabber geniet je
van die harde kutherrie.”
“Voor sommige mensen gaat gabber zijn
verder dan de liefde voor muziek, zij wijden er echt hun leven aan en lopen
bijvoorbeeld iedere dag van de week in een trainingspak. Voor mijn vrienden en
mij draait het meer om de muziek en de feestjes. Op die momenten zie je ons ook
zeker in gabber-outfits, maar daarbuiten komen we gewoon samen om heel degelijk
koffie te drinken in onze jeans en sneakers."
Wat
delen gabbers nog meer met elkaar naast hun liefde voor de muziek en
trainingspakken?
“Ik denk dat
veel gabbers zich een buitenbeentje voelen in het dagelijks leven en een
uitlaatklep vinden in de muziek. Zo begon het voor mij in ieder geval wel toen
ik rond mijn veertiende naar mijn eerste feestjes ging. Daarnaast zijn het ook
vaak excentrieke mensen die in alle opzichten van extremen houden: niet alleen
in hun muzieksmaak, maar ook in de kleding die ze dragen, de piercings die ze
hebben, hoe ze hun haar knippen of scheren.”
“En wat ik heel mooi vind aan de
gabbercultuur, is hoe sociaal het is. Op feestjes maak je echt vrienden voor
het leven uit alle uithoeken van Nederland. Ik heb al mijn goede vrienden
tijdens het uitgaan ontmoet en bezoek ze regelmatig in Amsterdam, Rotterdam,
Almelo, waar ze ook wonen. Dat zie je denk ik toch minder snel bij andere
elektronische muziekscenes.”
In de
jaren negentig kwam de gabberscene bekend te staan om de aantrekking die het
had op extreem-rechtse jongeren. Zij waren zeker niet naar iedereen even
verwelkomend en deden soms racistische uitlatingen op feestjes. Wat merk je
daar nu nog van?
“Ik ben
half-Egyptisch, heb een kleurtje en een dikke bos zwarte krullen en ik kan je
eerlijk zeggen: van racisme heb ik zelf nog nooit iets gemerkt. Dat er vroeger
wel wat racistische types op feestjes rondliepen in kisten en bomberjacks, daar
ben ik me van bewust. Ik denk dat de gabberwereld een aantrekking op hen had
omdat het allerlei mensen aantrekt die graag tegen de gevestigde orde
aanschoppen. Dat gold net zo goed voor punkers en anarchisten, maar die kwamen
dan weer niet in het nieuws.”
“Tegenwoordig zie ik trouwens juist
meer linkse types op feestjes, sommigen laten zelfs stickers van antifa achter.
De meeste bezoekers blijven wel witte Nederlanders, maar steeds vaker komen ook
mensen uit het buitenland overgereisd. Wit, bruin, zwart: alles loopt door
elkaar.” Samira (in het midden) en twee vrienden op een hardcorefeestje.
Bepaalde ‘gabbermerken’ zijn in de loop der jaren toegeëigend door
rechts-extremistische en neonazi-groepen, zoals Lonsdale door Nederlandse
supremacisten en Fred Perry door de Amerikaanse Proud Boys. Draag jij die
merken ook?
“Ja,
ik heb een Lonsdale-trui die ik af en toe draag, net als veel van mijn
vriendinnen. Dat is van oorsprong een sportmerk voor boxers, hè? Lonsdale heeft
het als bedrijf publiekelijk afgekeurd dat racisten het toeëigenen. Als mensen
die associatie dan toch nog hebben, dan heb ik daar schijt aan. Ik bedoel: als
je naar me kijkt en denk dat ík racistisch ben, dan ben je echt kortzichtig.”
"De jongere generatie gabbers gebruikt meer en andere drugs, zoals ghb en ketamine. Daar heb ik soms moeite mee."
Zelf
moet ik bij een gabber meteen denken aan het bekende fragment van een jongen op een hardcorefeest die met grote pupillen in de
camera zegt dat hij er de hele dag rondjes loopt. Wat klopt er van het beeld
dat gabbers massaal pillen slikken en speed snuiven?
“Haha,
die jongen in dat filmpje is een vriend van mij. Geen zorgen: hij is gelukkig,
heeft een leuk leven en een mooi appartementje. Natuurlijk wordt er op
gabberfeestjes weleens drugs gebruikt. Als ik een percentage van het aandeel mensen
moet geven dat íets neemt dan zou ik zeggen tachtig procent. Maar geldt dat
niet voor alle feestjes waar elektronische muziek wordt gedraaid?”
“Volgens mij worden gabbers sneller met drugs geassocieerd omdat wij er opener over durven te spreken. Drugsgebruik is voor gabbers nooit een taboe geweest, vandaar ook dat mijn vriend ooit zo voor een camera verscheen. In andere scenes wordt het voor de buitenwereld meer verborgen gehouden. Wat ik trouwens wel merk is dat de jongere generatie gabbers meer en andere drugs gebruikt, zoals ghb en ketamine. Daar heb ik soms wel moeite mee, want dat geeft een andere sfeer.”
De befaamde rondjesloper.
Welke stereotypes over gabbers mogen wat jou betreft nog meer de
wereld uit?
“Dat we een
laag iq hebben. Dat klopt echt niet: zelf heb ik een universitaire studie
gedaan, onder mijn vrienden komen alle onderwijsniveaus voor. Mensen op
gabberfeestjes komen uit alle sociaal-economische klassen, van accountants tot
zorgmedewerkers en stratenleggers. Een gabber kan je achterbuurman zijn terwijl
je het zelf niet eens doorhebt.”
Foto in header: Gabbahontaz.
In de videoserie Stereotypisch neemt presentator Sosha
Duysker verschillende stereotypes onder de loep. In de laatste aflevering duikt ze in de wereld van gabbers anno 2022.