The 15:17 to Paris: Clint Eastwood laat deze trein volledig ontsporen
![](https://www.npo3-senavideo-npo3.apps.senavideo.cluster.chp4.io/uploads/media_item/media_item/240/41/The-15_17-to-Paris_st_8_jpg_sd-high__-2018-Warner-Bros-Ent-All-Rights-Reserved_widescreen_large-1524041609.jpg)
The 15:17 to Paris
Je kunt je vast die mislukte terreuraanslag op de Thalys nog wel herinneren, waarbij een moedig trio de dader overmeesterde en daarmee een bloedbad voorkwam. Clint Eastwood verfilmde deze ‘Amerikaanse heldendaad’, mét de helden zelf in de hoofdrol. Maar of dat nou zo’n goed idee was…
Brengt Clint Eastwood een nieuwe film
uit, dan gaat m’n cinemahart over het algemeen iets sneller kloppen. Met
films als Unforgiven, Mystic River, Million Dollar Baby en Gran Torino op zijn indrukwekkende
regie-lijstje (ik beperk me even tot de toppers) mag je er haast van uitgaan een potentiële
mustsee voorgeschoteld te krijgen. Maar tijdens het kijken van The 15:17 to
Paris sloeg m’n hart een paar keer over. En niet in positieve zin. Watskeburt Clint? Een gevalletje goed idee gone wrong, een
mislukte poging tot een bijzonder filmexperiment, of had je er gewoon geen zin
meer in?
“You ever just feel like life is just pushing us towards something?”Bloedige backpacktrip
Misschien handig om eerst even te vertellen waar The
15:17 to Paris precies over gaat. De film is gebaseerd op het vrijwel gelijknamige boek
van Anthony Sadler, Alek Skarlatos en Spencer Stone: de drie Amerikaanse
buddies die (samen met een Brit!) in 2015 een terreuraanslag op de Thalys verijdelden.
Eastwood volgt de vrienden vanaf de ontmoeting in hun jeugdjaren tot de
Europese backpackvakantie die iets bloediger uitpakte dan gedacht. Opmerkelijk genoeg bestaat de cast deze keer niet uit grote namen als Bradley Cooper, Brad
Pitt of Sean Penn. In plaats daarvan koos de filmmaker ervoor om de hoofdrollen
te laten vertolken door de echte helden. Een gedurfde en sympathieke keuze die
mij (vanwege hun moedige optreden) met een lichtelijk ongemak opzadelt om deze
film af te branden. Maar sorry jongens, jullie hadden het misschien beter bij het boek kunnen laten.
Kazige oneliners
Het tenenkrommen zit ‘m vooral in de
slappe dialogen vol cheesy, oorlog-verheerlijkende, Fox News-waardige oneliners.
Die extra jeuken wanneer ze door de matig acterende kindversies
van de hoofdpersonages worden uitgesproken. En nóg erger wringen door de
pathetische filmmuziek die eronder gehangen is. Het ligt er allemaal zo dik
bovenop dat citaten als “My God is bigger than your statistics!” en “I don’t
know man, you ever just feel like life is just pushing us towards something,
like some greater purpose?” eerder leiden tot een zucht-steun-kreun dan ontroering. Dat kan
niet de bedoeling zijn. De helden doen het als debutanten niet eens
heel slecht, maar een beter script was geen overbodige luxe geweest. Door de
minimale chemie tussen de drie zou je bovendien haast denken dat ze in het
echte leven helemaal niet zo buddy buddy zijn. Of praten jongens onder mekaar gewoon
veel minder geanimeerd dan meiden? In dat geval neem ik mijn woorden terug en leveren de helden
Oscar-waardige acteerprestaties.
Zien? Niet zien?
Ook de veeeeeeeeeeeel te lange aanloop naar de
climax helpt niet mee. Het idee om een groot deel van de levens én vakantie van
het moedige trio in beeld te brengen, is best interessant. Eastwood wil hiermee vooral antwoord geven op de vraag wat de mannen bewoog om af te rennen op
iemand met een wapen: wie doet nou zoiets? Maar maak het dan boeiend genoeg (met iets als,
ik noem maar wat, karakterontwikkeling) om een anderhalf uur geboeid te kijken
voordat dan eindelijk hét moment zich voordoet. In plaats daarvan verlang je lichtelijk
naar een doorspoelknop wanneer tijdens de Eurotrip de zoveelste selfiestick
tevoorschijn wordt gehaald. Tja, moet je The 15:17 to Paris na deze weinig
enthousiaste review gaan zien of niet? Mijn filmcredo: kijk en oordeel
zelf. Naast de fails bevatte de film namelijk ook een paar aardige momenten.
En toegegeven: tijdens de verijdelde aanslag zat ik wel even op het puntje van
m’n bioscoopstoel. Maar al met al maakte deze heldendaad meer indruk in het journaal dan op het witte doek.
-
The 15:17 to Paris (2018)
- Drama, thriller, waargebeurd
- Duur: 1u, 34 min
- Regie: Clint Eastwood
- Cast: Alek Skarlatos, Anthony Sadler, Spencer Stone