Tip van Alma Mathijsen
Gene Wilder: De ware Willy Wonka
Niet Johnny Depp, en zeker niet Timothée Chalamet, maar Gene Wilder is de enige die Willy Wonka ooit echt goed heeft vertolkt. Als kind keek ik de klassieker Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) zo ongeveer ieder weekend. Zijn mysterieuze blik, zijn voorzichtige glimlach, en zijn opwekkende stem maakten dat ik niet kon wegkijken. Ieder kind wilde binnenkomen in zijn chocoladefabriek die normaal potdicht blijft voor chocoladeliefhebbers. Ik beefde op de bank toen ze door The Tunnel of Terror voeren en Wonka steeds luider een onheilspellend gedicht reciteerde.
‘Is it raining? Is it snowing? Is a hurricane a-blowing? Not a speck of light is showing so the danger must be growing. Are the fires of Hell a-glowing? Is the grizzly reaper mowing?’
De beelden van een onthoofde kip, een ringworm die over een lijk kruipt, de kaken van een uitvergrote kakkerlak flitsen over de muren van de tunnel. Het is voor eeuwig in mijn zevenjarige brein geïmplanteerd.
In de documentaire Gene Wilder – Achter de lach wordt zijn hele leven in beeld gebracht. Hij vertelt dat, toen hij gevraagd werd voor de rol van Willy Wonka, hij het op één voorwaarde wilde doen.
‘Ik wil de eerste keer graag mank lopend opkomen. Tot mijn stok tussen de stenen blijft steken. Ik kijk naar beneden, zie dat mijn stok weg is, doe een koprol, kom overeind en buig. De regisseur zei: waarom wil je dat? Ik zei: Dan weten ze vanaf dat moment nooit of ik lieg of dat ik de waarheid spreek.’
Een briljant idee dat de hele film naar een ander niveau tilt. Heel zijn acterende leven maakt Gene Wilder zulke keuzes. Hij is geen acteur die achteroverleunt en de scripts netjes uitvoert. Een mengeling van droefenis en humor staat bij hem altijd op de voorgrond. Veel van de films die voorbij komen in de documentaire heb ik nooit gezien. Vooral de beelden van Young Frankenstein krijg ik niet meer uit mijn hoofd. Dat wordt mijn eerstvolgende Gene Wilder film. Want na het zien van de documentaire wil ik meer.
