Tip van Alma Mathijsen
Nooit te oud om opnieuw te beginnen
De Italiaanse Isabella Ducrot begon pas op haar 55e met schilderen. ‘Ik had heel erg het gevoel dat ik nergens bij hoorde, dat ik niemand was, geen gezicht had.’ Lange tijd verzorgde haar moeder haar, Ducrot had tuberculose, daarna werkte ze als telefoniste bij. Pas over de helft van haar leven vond ze de kracht om te creëren.
‘Ik weet nog dat ik niet gelukkig was toen ik jong was. Misschien doordat het moeilijk was om ideeën om te zetten in woorden of voorwerpen.’
Het is haast onmogelijk om dat te geloven wanneer ik kijk naar de vrouw die met zoveel levenslust en plezier voor haar doeken staat. Inmiddels is ze vierennegentig en weet ze van geen ophouden. Als een bezetene maakt ze haar gigantische werken, die de hele wereld over reizen. We zien haar met curatoren uit Oslo, Londen en New York, die stuk voor stuk jubelen over haar schilderijen en allemaal meer willen. Langzaamaan verovert haar werk het noordwestelijk halfrond.
Het is een vrouw om jezelf aan op te wrijven. Ik heb zelden mensen gezien die zoveel plezier hebben in het leven, en in haar geval heeft ze dat pas op veel latere leeftijd gevonden. Ze speelt met alles dat ze maakt, ze knipt en plakt figuren op haar kleurrijke doeken, schildert eroverheen, knispert met het flinterdunne papier dat ze gebruikt. Zelfs met haar kleding speelt ze. In ieder shot lijkt ze wel een nieuw hoofddeksel op te hebben. Ze draagt een muts die in de vorm van een helm uit de middeleeuwen is gebreid, een andere keer heeft ze een wollen sjaal om haar hoofd geknoopt als een verzetsstrijder.
Wanneer haar achterkleinkinderen op visite komen vraagt ze aan de jongste:
‘Zal ik jou ook een Napolitaanse kus geven?’
Het meisje aarzelt, ze draait verlegen om haar as. Haar oudere zus duwt haar een stukje naar haar overgrootoma toe. Maar die zegt:
‘Nee, ze moet het zelf willen.’
Isabella wacht geduldig, en geeft pas na toestemming een blaaskus op haar arm. Waarna het meisje hartstochtelijk lacht.
Isabella staat op elke mogelijke wijze als een moderne strijder in het leven. Haar hoge leeftijd houdt haar niet tegen, ze wil alleen nog maar door. Ze is het springlevende bewijs dat het plezier om iets te maken iedereen kan treffen.
