Tip van Alma Mathijsen
De zangpedagoog van sterren
In mijn stukken gaat het eigenlijk altijd over mensen die iets wonderlijk moois teweeg brengen. Het gaat zelden, of misschien wel nooit, over de mensen die achter de grootheden staan. Tot vandaag.
Want ik wil het hebben over Margreet Honig. Als je ooit een voet in een operahuis hebt gezet en genoten hebt van de zangers, is de kans groot dat mevrouw Honig de sterren op het podium tot die grote hoogte heeft weten te brengen. Zij doceert zangpedagogiek aan de grootsten van de wereld, die vliegen van over de hele wereld naar haar appartement, waar ze hen terugbrengt naar de essentie van de zangkunst. Ook zij realiseerde zich pas op latere leeftijd, ze was goed in de vijftig, dat er iets niet klopte aan de manier waarop ze les gaf. Ze gooide dan wel niet haar hele carrière om, maar de kern van haar methode veranderde drastisch. Bij het programma De verwondering vertelt ze hoe ze naar Duitsland reisde om een cursus te volgen bij een ademlerares. Die zei:
‘Je kan niet zitten, je kan niet staan, je adem stroomt niet.’ ‘Ik dacht ja, daar heeft ze wel gelijk in.’
Daarna zag ze de adem als een golf, als een levensader. Ze zoekt naar woorden als ze erover vertelt.
‘Het op en neer gaan van het lichaam is iets wat ongelofelijk spiritueel is.’
Dat probeert ze sindsdien over te brengen op haar studenten.
‘Zingen heeft nooit te maken met “ik wil de beste worden”. Dat vind ik heel erg. Dan zeg ik: hou daar eens mee op. Want dan zal je het ook nooit worden. Ga nou eens bij jezelf naar binnen wat je nou eigenlijk het fijnste vindt om die klank uit jezelf te brengen.’
Ook als je geen operaliefhebber bent, is het heerlijk om naar de precieze woorden van Margreet Honig te luisteren. Ademen doet immers iedereen.
