Andere Tijden Sport

Leontien van Moorsel en Jeannie Longo, een dartelende Brabantse en een nukkige Française. Tegenpolen. Het is vijftien jaar lang hét duel in het vrouwenwielrennen. In de Tour de France van 1992 komt het op de slotklim van de laatste etappe op Alpe d'Huez tot een knetterende climax. De rivaliteit slaat om in afkeer en de twee vrouwen ontlopen elkaar decennialang. Tot nu. Andere Tijden Sport spreekt beide rensters over die dag, hun carrières en de worsteling met vrouwenhaat, eetstoornissen en ruzie in het peloton. En brengt de twee na al die jaren weer samen. Twee kampioenen op een berghelling in de Alpen.

Op het WK van 2014 wisselt bondscoach van Oranje Louis van Gaal een minuut vóór het einde van de verlenging van de kwartfinale Nederland - Costa Rica (0-0) zijn keeper. Jasper Cillessen maakt plaats voor Tim Krul. Een wissel die geschiedenis schrijft. Krul pakt de penalty's van Bryan Ruiz en Michael Umaña en loodst Nederland naar de halve finale. Het verhaal achter deze keeperswissel met onder anderen Louis van Gaal, zijn assistent Danny Blind, keeperstrainer Frans Hoek, keepers Tim Krul en Michel Vorm, Bryan Ruiz, Michael Umaña, bondscoach van Costa Rica Jorge Luis Pinto en Gyuri Vergouw (Professor Penalty).

Journalisten die bij spelers op de kamer komen, spelers die ’s nachts stiekem het hotel ontvluchten om wat te gaan drinken in Orlando, extreme hitte, alligators op de golfbaan. Een verslaggever die meereist in het vliegtuig van Oranje en een opmerking maakt over een bom aan boord, met grote gevolgen. Een teamgenoot die vals speelt bij het kaarten. Een brutale verslaggever die de spits van Oranje honderd dollar biedt per gemaakt doelpunt. En dat direct op het veld, na de wedstrijd, betaalt.  In WK ’94: En er moest ook nog gevoetbald worden... maakt Andere Tijden Sport een bijzondere reconstructie van wat er allemaal gebeurde rondom het Nederlands elftal op het WK van 1994.  Als Oranje vertrekt voor het WK in de U.S.A., reist de Nederlandse sportpers mee. In hetzelfde vliegtuig, stiekem in het spelershotel en zelfs op het veld tijdens de wedstrijd. Met grote gevolgen: het vliegtuig met het Nederlands elftal moet een voorzorgslanding maken op een militair vliegveld omdat een journalist onwel is geworden. Later in het toernooi moet de FBI eraan te pas komen na een opmerking van een verslaggever vlak voor vertrek naar Dallas dat er een bom aan boord is. Gevolg: enorme vertraging en een gemiste training. Oranje, KNVB-officials en de Nederlandse sportpers staan urenlang in de felle zon buiten op de startbaan.  In Andere Tijden Sport kijken oud-journalisten Lex Muller, Harry Vermeegen, Leo Driessen en Hugo Borst, en ook oud-spelers Ronald de Boer en Stan Valckx terug op het toernooi. Bondscoach Ronald Koeman -destijds aanvoerder- kijkt naar de beelden en beantwoordt de vraag of hij in zijn huidige functie zou toelaten wat er toen gebeurde. 

‘Het zegt me niks, helaas.’ Cody Gakpo had geen idee toen de verslaggever na de wedstrijd Malta-Nederland in oktober vorig jaar de naam ‘Rob Rensenbrink’ noemde, die net als Cody twee penalty’s had raak geschoten in één wedstrijd. Dat was op het WK van 1978. Er zijn er meer die ‘het slangenmens’ Rob Rensenbrink niet kennen, niet weten hoe goed hij was. Misschien begrijpelijk, want zijn topjaren speelden zich af in België. In de jaren zeventig van de vorige eeuw toen we in Nederland - tenzij je in Zuid-Nederland woonde -  de Belgische tv niet konden ontvangen. En als we hem zagen was dat in de schaduw van Cruijff. In Oranje. Dienend. Op het WK van 1978 liet hij - zonder Cruijff in Oranje - zijn klasse zien. In aanloop naar het WK maakt Andere Tijden Sport voor de Cody Gakpo’s in deze wereld een monument voor Rensenbrink en toont zijn klasse met onbekend beeld van wervelende acties uit België. Met verhalen van fans en van oud-ploeggenoten als Jan Mulder, Arie Haan en Ruud Krol. Rob Rensenbrink was meer dan de man van de bal op de paal tijdens de WK-finale van 1978. Rensenbrinks kinderen Kim en Dennis vertellen over hun vader, over wie hij werkelijk was en over de stress waar hij last van had tijdens zijn carrière.

In 1989 beleeft Ajax een rampjaar. Het is het jaar van het beruchte staafincident. Ajax–Austria Wien, in het oude, knusse stadion De Meer. Een staaf vanaf de F-side. Een keeper die neervalt. Een wedstrijd die wordt gestaakt. Straf, schande, Europese uitsluiting. Andere Tijden Sport gaat terug naar deze avond, die grote gevolgen had voor Ajax, en spreekt met de staafgooier, destijds 17 jaar. Hij wil niet in beeld, maar hij wil wel vertellen hoe het zover kwam. Ronald Pieloor, medeoprichter van de F-side, stond er vlakbij en herinnert zich hoe het die avond in september helemaal misging. Ook toenmalig Ajax-voorzitter Michael van Praag en perschef David Endt komen aan het woord. Freek de Jonge was bij deze wedstrijd stadionspeaker en zijn opmerking ‘er is telefoon voor meneer Waldheim, of hij meneer Wiesenthal wil bellen’ leidt tot een strafverzwaring voor Ajax. De keeper van Austria Wien, Franz Wohlfahrt, spreekt voor het eerst op de Nederlandse televisie over het incident waarbij hij door de staaf op de grond viel. En hoe kijkt Freek de Jonge terug op zijn rol? Andere Tijden Sport zocht hem op. De uitslag van de wedstrijd wordt omgezet in een reglementaire 0-3 voor Austria Wien. Ajax wordt een jaar uitgesloten van Europees voetbal en moet bij een volgende deelname aan Europees voetbal drie thuiswedstrijden op minimaal 100 km afstand van Amsterdam spelen. Het rampjaar wordt gevolgd door ongekende successen, want in de jaren negentig viert Ajax triomf na triomf. En de bouw van de Amsterdam ArenA, nu Johan Cruijff ArenA, komt door de gebeurtenissen in 1989 in een stroomversnelling.

In 1996 stelt de KNSB voor het eerst een niet-Nederlandse schaatscoach aan: de Amerikaan Peter Mueller. Die zet de Nederlandse schaatswereld op zijn kop met zijn vernieuwende benadering van de sport, waarin keihard trainen, explosiviteit en zelfvertrouwen sleutelwoorden zijn. Mueller is een kampioenenmaker, maar na een aantal jaren lijkt het kunstje uitgewerkt. Na de eerste successen volgen mindere prestaties of raken schaatsers overtraind. Gesproken wordt over het Peter Mueller-effect. Maar klopt dat? En wat is dat dan? We gaan op zoek naar het antwoord met onder anderen Erben Wennemars, Gianni Romme, Marianne Timmer en Mueller zelf.  

In 1996 stelt de KNSB voor het eerst een niet-Nederlandse schaatscoach aan: de Amerikaan Peter Mueller. Die zet de Nederlandse schaatswereld op zijn kop met zijn vernieuwende benadering van de sport, waarin keihard trainen, explosiviteit en zelfvertrouwen sleutelwoorden zijn. Mueller is een kampioenenmaker, maar na een aantal jaren lijkt het kunstje uitgewerkt. Na de eerste successen volgen mindere prestaties of raken schaatsers overtraind. Gesproken wordt over het Peter Mueller-effect. Maar klopt dat? En wat is dat dan? We gaan op zoek naar het antwoord met onder anderen Erben Wennemars, Gianni Romme, Marianne Timmer en Mueller zelf.  

Lieke Martens had een droom die niet bestond. Profvoetballer worden, dat konden meisjes niet. Toch ging ze voetballen. Met de jongens, in veel te grote shirts. Ze zette door; speelde voor een grijpstuiver in de Eredivisie Vrouwen en vocht tegen heimwee in België, Duitsland en Zweden. Alles om beter te worden. In 2017 gebeurde er iets wat groter was dan het spelletje zelf. Nederland raakte op het EK in eigen land in de ban van de Oranjevrouwen met tienduizenden supporters op de tribune en miljoenen voor het scherm. Lieke was de ster, misschien wel tegen wil en dank.  Marcel Goedhart schuift aan met Steven van der Gaag en Rivkah op het Veld. Wat maakte Lieke nou zo'n bijzondere voetballer? Jeroen Stekelenburg spreekt de drie makers over de opkomst van Lieke Martens.