Tip van Alma Mathijsen
Hoe zwart is jouw gat?: Net afgestudeerd, amper geld, toch kunst maken
Ooit zat ik zelf op de kunstacademie. Ooit was ik zelf bang voor het zwarte gat. Ooit vreesde ik zelf dat helemaal niemand op me zat te wachten. In de documentaire Hoe zwart is jouw gat? worden vijf kunstenaars in wording geïnterviewd over hun tijd na hun opleiding.
Het verbaasde me dat kunstacademies nog steeds amper houvast bieden aan hun leerlingen wanneer die hun diploma eenmaal in handen hebben. Nog steeds hebben alumni niet geleerd hoe ze subsidies moeten aanvragen, nog steeds weten ze niet hoe ze hun eigen werk onder de aandacht kunnen brengen, nog steeds wordt er amper kennis overgedragen over de commerciële wereld achter het kunstwerk.
Asmae Amaddaou studeerde Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, het was de eerste schrijfopleiding die omhoog popte toen ze ernaar zocht. Ze vraagt zich af: ‘Hoe de hel schrijf je een subsidie? Waar haal je geld vandaan? Hoe zit het met dit? Hoe zit het met dat? Hoe kan ik meerdere banen naast elkaar combineren?’
Doron Beuns is beeldend kunstenaar en ervaart hetzelfde: ‘Je komt dus eigenlijk in een situatie terecht waarin je heel hard moet werken om vervolgens überhaupt te kunnen werken als kunstenaar. Dat is toch een soort wurggreep waar je als jonge kunstenaar in terecht komt.’
Achter alle zorgen van de jonge talenten gaat een enorme drang om te creëren schuil. Meteen is duidelijk hoe graag deze groep jonge mensen hun visie op de wereld wil vertalen naar kunst. Ze geven veel op voor een leven dat lang niet iedereen begrijpt. Ik hoop dat de mensen die niet snappen waarom subsidies nodig zijn naar deze documentaire kijken. Dan is het in een klap duidelijk.
Het beste advies dat Beuns kreeg, kwam van een galeriehouder:
‘Jouw kunstenaarscarrière begint eigenlijk pas na je vijfendertigste, tot die tijd rommel je gewoon maar wat aan.’
Daar sluit ik me compleet bij aan. Nu alleen nog die zak met geld om zoiets mogelijk te maken.
