Tip van Alma Mathijsen
Knor: Varkens met verbeelding
Dit is geen nieuwsbrief voor kinderen. Net zozeer als dit geen nieuwsbrief is voor varkens. We zijn bezig om onze grenzen te verleggen en daarom wil ik de volwassen lezers van deze nieuwsbrief vragen om eens een kinderfilm te bekijken die allesbehalve letterlijk is.
Misschien doen jullie dat allang, en is het helemaal niet zo’n vreemd verzoek, maar zelf was ik er nog niet op gekomen. Ik had een zetje nodig. De film Knor (2022) was dat zetje. Sinds ik die heb gezien wil ik alleen nog maar kinderfilms kijken die met net zoveel liefde en verbeeldingskracht zijn gemaakt. Al moet ik toegeven dat die spaarzaam gezaaid zijn. Knor is een immens ingenieuze stop motion film geregisseerd door Mascha Halberstad, het scenario is van Fiona van Heemstra gebaseerd op het kinderboek van Tosca Menten. Ze deden acht jaar over de voltooiing, iedere seconde aan film kostte uren van priegelwerk in een extreem gedetailleerd decor.
Babs krijgt voor haar verjaardag een varkentje van haar lang verloren gewaande opa. Haar moeder is er absoluut niet blij mee, omdat ze vreest voor haar moestuin. Haar vader vindt alles best, zolang hij maar niet allergisch is voor het dier. Babs is dolgelukkig met Knor en ze mag hem houden als ze zich aan de regels houdt. Natuurlijk gaat dat snel mis en opa blijkt een schimmig verleden te hebben dat niet altijd goed uitpakt voor dieren.
Mocht het nu zo zijn dat er toch een aantal varkens meelezen met deze nieuwsbrief, dan wil ik die vast waarschuwen dat er aan het einde van de film een nogal traumatiserende scène zit, met een vleesmolen en een jong van jullie soort. Maar ik kan verzekeren dat het goed afloopt. Dat beloof ik bij deze plechtig aan alle varkens en andere dromers met een groots inlevingsvermogen. Het komt allemaal goed, zolang we onze verbeelding blijven trainen als soldaten in een leger van suikerspinnen. Wanneer we dat kwijtraken, dan moeten we pas echt bang zijn.
