Misschien had ik de recensies moeten lezen. Misschien had ik eerst de debuutfilm van regisseur Coralie Fargeat moeten kijken. Misschien had ik geen gyros van tevoren moeten eten. In elk geval had ik me absoluut niet goed voorbereid op wat me te wachten stond toen ik naar The Substance in de bioscoop ging. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder intens misselijk een zaal ben uitgelopen. Het was nog geen twee uur in de middag toen ik weer op straat stond, toch besloot ik om in het café op de hoek een jenever te bestellen om bij te komen van wat ik net had meegemaakt. The Substance is namelijk geen film die je bekijkt, het is een film die je overkomt. De ultieme bodyhorrorfilm staat nu op NPO Start en is voor iedereen met een maag van steen te bekijken.
Televisiester Elizabeth Sparkle (gespeeld door Demi Moore) is op haar retour, haar huidige baas wil zo snel mogelijk van haar af.
‘Dat dat oude lijk hier zo lang heeft kunnen werken is mij een raadsel.’
Dan komt er een middel op haar pad dat een jonge versie van haar voortbrengt. Sue (gespeeld door Margaret Qualley) is alles waar Hollywood naar verlangt. Jong, strak en sexy. Een week lang is Elizabeth Sparkle Sue en alles loopt precies zoals ze hoopt. Het enige nadeel is dat ze dan weer een week lang haar oude versie moet zijn. Sue weigert steeds vaker om terug te veranderen in haar oude vorm met alle gevolgen van dien.
The Substance trekt ons schoonheidsideaal tot in het extreme en gaat dan nog zo’n vijftig stappen verder. Mocht je het aandurven, laat dan van tevoren je maag asfalteren.
