Tip van Alma Mathijsen
Brainwash Talks: Poëzie voor iedereen
Ik moet altijd een beetje lachen als mensen beweren dat ze niet van gedichten houden. Ons leven is immers doorspekt met poëzie. Onze straten hangen er vol mee, als je de moeite neemt om te kijken.
Als we zelf de woorden niet kunnen vinden, grijpen we terug op dichtregels die ons houvast bieden, denk maar aan een willekeurige rouwadvertentie. Bovendien zijn er duizenden verschillende vormen. Als de Instapoëzie van Rupi Kaur je de kriebels geeft, dan is daar gelaagde prozapoëzie van Radna Fabias. Als zelfs de uitgewogen taal van Wislawa Szymborska je niet weet te raken, geef dan Lieke Marsman een kans. Zij kan ieder hart ontdooien.
Gelukkig hoef ik zelf niet op de barricade voor de poëzie, daar is een literatuurwetenschapper met een eindeloos vat aan overtuigingskracht veel beter in. Ik heb het over Kila van der Starre. Zij houdt een lezing voor Brainwash over de staat van de poëzie in Nederland en Vlaanderen die zo enthousiasmerend is dat ik zin krijg alle dichtbundels uit mijn kast te trekken en mezelf ermee te omringen. Zij schreef haar proefschrift erover:
‘Ik ontdekte dat poëzie drie belangrijke functies heeft die alles te maken hebben met emoties, zingeving en identiteit.’
Ze laat zien dat poëzie de rol van religie voor een groot deel op zich heeft genomen. Waar we vroeger bij rouwadvertenties gebruik maakten van Bijbelteksten, kiezen we nu veel vaker voor een gedicht. Zo gaat dat ook in de openbare ruimte waar steeds meer poëzie hangt. En zelfs op de podia:
‘Het blijkt dat de groei van populariteit van spoken word evenementen en literaire festivals samenhangt met de afname van kerkbezoek.’
Van der Starre trekt een waas weg voor mijn ogen, plotseling zie ik dat poëzie inderdaad overal te zien is.
