Opium op Oerol: Yentl en de Boer brengen Cornald Maas een ode

In deze aflevering wordt presentator Cornald Maas vergezeld door cabaretduo Yentl en de Boer, gevormd door Yentl Schieman en Christine de Boer. Samen trekken zij over Terschelling om verschillende creaties van het negendaagse kunstfestival te bekijken en bespreken. Oerol viert dit jaar haar 45e verjaardag en is dé plek voor theater-, muziek-, dans-, beeldende kunst- en poëzieliefhebbers.

Elf jaar geleden 

Oerol-veteraren kun je ze wel noemen zegt Cornald Maas. Maar elf jaar geleden was het echt hun eerste keer bij Opium op Oerol, waar ze iedere dag een nieuw lied voor de uitzending schreven. Dat was hectisch. ’s Middags bedachten ze het onderwerp en schreven ze de tekst. Daarna deden ze een dutje, maar ’s avonds wisten ze soms de melodie niet eens meer. Het maakte uiteindelijk allemaal niet uit, want het eerste nummer dat ze toen zongen maakte direct indruk. Volgens hen was dat ook het moment waarop ze als duo hun vorm vonden. 

Hoi mama, hoe gaat het het? 

Met mij gaat het best

We zijn hier op Texel, Terschelling

Er is geen bereik dus het moet even zo 

Beetje gênant op tv, maar ik hoop van harte dat je kijkt 

De Veenfabriek 

Yentl en Christine gingen samen voor het programma naar Pucks Midzomernachtsdroom van de Veenfabriek. Een voorstelling die losjes is gebaseerd op Shakespeares Midzomernachtsdroom en een beetje op het sprookje Sneeuwwitje. Het gaat over liefde, of misschien juist over het onderscheid tussen liefde en niet-liefde. Het eerste wat je ziet is een kabouter met een dikke buik en een bloemetjes bril die op een sarcastische toon zingt: 

So this is looooooove

Het is een behoorlijk absurdistische voorstelling. Puck drogeert Sneeuwwitje, de dwergen discussiëren met Puck, Puck moet in opdracht van de Koning een voorstelling maken en vervolgens moeten diezelfde dwergen weer voor Puck spelen. Daarbij trekken ze letterlijk alles uit de kast. 

Maar er zit ook een diepere laag in. Over de wereld, over hoe fucked up die soms is en hoe wij, de Westerse wereld, daarvoor wegkijken. En ja, jij ook. En ik ook hoor. 

Dat komt vooral naar voren in een monoloog van ruim vijftien minuten. Een ongemakkelijke monoloog, omdat je voelt dat er een kern van waarheid in zit. Niet omdat je het zo bedoelt, maar omdat je er misschien toch onderdeel van bent. Theater hoeft ook niet altijd leuk te zijn. Maar tegelijkertijd kan je tijdens de voorstelling ook ontzettend hard lachen. Snap je me nog? Ik denk dat je het zelf moet ervaren. Uitleggen lukt me niet meer. 

Een ode

Yentl en Christine hebben speciaal voor Opium op Oerol weer een lied geschreven. Aan tafel, want ze willen niet op een podiumplek staan, zingen ze voor Cornald: 

Dag Cornald, hoe gaat het? 

Met ons gaat het best

We zijn weer op Texel, Terschelling

’T Is elf jaar gelee, maar je nam ons weer mee

Nu eervol aan tafel

In plaats van als een stuk vuil weggestopt in de duinen 

Verder in deze aflevering bezoekt Soy Kroon het audiovisuele kunstwerk My Little Tragedy, over de ramp met containerschip MSC Zoe. Ook zingt Froukje haar nummer Liever met jou. 

Opium op Oerol: Yentl en de Boer brengen Cornald Maas een ode