Tip van Rachel Pouwer
Getest: musical The Little Big Things durft groots te voelen
Na Hadestown lag de musicallat in Carré voor mij behoorlijk hoog. Vorig jaar was dat wat mij betreft een van de beste voorstellingen van het jaar, met een grotendeels Nederlandse cast die moeiteloos overeind bleef in een productie van Broadway-formaat. Dus toen The Little Big Things werd aangekondigd, was ik nieuwsgierig. Niet alleen naar het waargebeurde verhaal van Henry Fraser, maar ook naar de vraag of Carré opnieuw zo'n sterke musicalervaring neer zou zetten.
Dicht op de huid
Het begint al voordat de eerste noot klinkt. Het ronde podium benut de iconische circusopstelling van Carré optimaal. Als publiek zit je rondom het speelvlak en letterlijk met je neus op het verhaal. Het decor is verrassend eenvoudig, met bewegende lijnen op de vloer en een sterk lichtontwerp dat voortdurend nieuwe ruimtes suggereert. Juist doordat niet alles wordt ingevuld, krijgt je eigen verbeelding alle ruimte. En dankzij het overtuigende spel zit je moeiteloos in de wereld van Henry Fraser.
Wat meteen opvalt, is dat een deel van de cast een rolstoel gebruikt, zonder dat daar nadrukkelijk aandacht voor wordt gevraagd. Het voelt vanzelfsprekend en daardoor juist krachtig. De voorstelling draait om Henry Fraser, die na een ongeluk een dwarslaesie oploopt, maar minstens zo belangrijk zijn de mensen om hem heen. Vooral Joy Wielkens en Tessa Jonge Poerink maken indruk. Hun spel en zang is warm, geloofwaardig en vol nuance. Een feest om naar te kijken!
Groot spektakel, klein verhaal
Vergis je niet: The Little Big Things is een echte musical. Met grote zangnummers, een strak spelende liveband, grootse emoties en zelfs een moment waarop het publiek wordt uitgenodigd mee te klappen. Daar moet je van houden. Regisseur van de Nederlandse versie Ola Mafaalani weet dat spektakel steeds in dienst te houden van het verhaal. Daardoor blijft The Little Big Things ondanks alle grootsheid verrassend persoonlijk. Zelf moest ik tijdens de voorstelling regelmatig denken aan mijn broertje, die het syndroom van Down heeft, en aan mijn ouders. Niet omdat de situaties hetzelfde zijn, maar omdat de musical zo mooi laat zien hoe een onverwachte wending niet alleen één leven verandert, maar dat van een hele familie.
Misschien is dat wel de grootste kracht van The Little Big Things. De voorstelling erkent verlies en verdriet, maar blijft daar niet in hangen. Je loopt Carré uit met een licht gevoel, zonder dat het verhaal daarmee eenvoudiger wordt gemaakt dan het is. Voor liefhebbers van grote Broadway-musicals is dit een aanrader. Maar ook wie normaal gesproken niet snel een musicalkaartje koopt, zou zich best eens kunnen laten verrassen door een voorstelling die laat zien dat juist de kleine dingen uiteindelijk het grootste verschil maken.
The Little Big Things zie je tot en met 16 augustus 2026 in exclusief in Carré, Amsterdam.
