Tip van Alma Mathijsen
Bubbel bubbel: De leegte overwinnen
Stop twee kunstenaars die elkaar nog niet kennen in een kale ruimte en zie wat er gebeurt. Dat moet het idee van de documentaire Uur van de Wolf: Bubbel bubbel ongeveer zijn geweest. En verrassend genoeg werkt dat hartstikke goed. Drie koppels krijgen 2 uur, 22 minuten en 22 seconden de tijd om samen tot iets te komen. Er zijn verder geen regels. Juist die vrijheid, die confrontatie met het niets, maakt deze documentaire zo interessant. Ik kom veel meer te weten over de werkwijze van iedere kunstenaar dan ik ooit te weten zou komen in een interview.
Het schildersduo grijpt me meteen. Daan Koens (1994) en Marjolijn van den Assem (1947) kunnen haast niet verder uit elkaar liggen, qua leeftijd en qua stijl. Koens werkt met olieverf en verkoopt zijn schilderijen via sociale media. Van den Assem werkt met inkt en potlood en wordt vertegenwoordigd door een galerie. Er is geen woord dat uit haar mond komt dat niet eerlijk is. Dit zegt ze tegen Daan:
‘Ik hou er niet van als je zegt: “ik verdien nu goed, en ik wil nu gauw geld verdienen, ik lig goed in de markt en dan ga ik later naar Italië om te schilderen als een oude meester.” Je bent dertig, je moet opschieten.’
Ze schroomt niet om Koens uit te dagen, en het is prachtig om te zien dat haar gedachten aankomen bij hem. Het kan haast niet anders of deze dag heeft iets veranderd in hoe hij zijn werk voortaan aanpakt.
Bij de andere koppels lijkt die wrijving iets verder weg. Maar ook daar gebeuren buitengewone dingen. Zoals wanneer muzikanten Tom America en Ranie Ribeiro samen komen. Ribeiro speelt harp, America maakt gebruik van zijn stem. Al klappend op de snaarklanken zingt hij:
‘Mam, weet jij nog wanneer ik voor het eerst een boterham met kaas gegeten heb?’
Een geweldige zin, die me meteen in lachen doet uitbarsten, zeker door de gewichtige harp die eronder klinkt. Ik vind het haast jammer dat ik niet te weten kom hoe ze in hemelsnaam tot die woorden zijn gekomen.
Een documentaire als deze laat zoveel beter zien wat het is om kunst te maken dan veel andere programma’s. De onzekerheid, de overgave, de zoektocht, het komt allemaal voorbij, en zelfs de uiteindelijke opluchting dat het gelukt is. De leegte is overwonnen.
