Tip van Marten Mantel
Horror in nietsverhullend TL-licht
Hoi, ik ben Marten Mantel en ik schrijf grapjes, maak memes en werk als creative director bij Truus. Ik heb twee boeken geschreven: Invasie op het Eiland (een sciencefiction-streekroman over aliens op Texel) en Aan het typen… (een parodie op een zelfhulpboek over telefoonverslaving). Verder schreef ik voor VICE, Vrij Nederland, De Gladiool en - zoals je mag verwachten van een man van in de 40 - LINDA.meiden.
La piel que habito is horror, maar zonder geesten in onverlichte kelders, zonder moordenaars in duistere tunnels, zonder glibberige molwezens in onverkende grotten (een persoonlijke favoriet). Alle gruwelen zijn hier in vol ornaat te zien, in nietsverhullende klinische verlichting. Ik vergeet meestal het plot van een film zodra ik de bioscoopzaal uitloop maar de twist in deze film kan ik een decennium later nog precies voor me halen, zo fascinerend vond ik hem. Voor m’n gevoel is dit de minst kleurrijke film van Pedro Almodóvar, maar dat past juist, want het is zo bleek als de huid waar plastisch chirurg Antonio Banderas zo geobsedeerd mee is.
