Tip van Rachel Pouwer
Premièredagboek Ilke Paddenburg: “Geen boeroepers, geen weglopers”
Met klamme handen in een bioscoopzaal in Clermont-Ferrand. De nieuwste korte film van Ilke Paddenburg, A Shot At Art, is uit duizenden inzendingen geselecteerd voor het Clermont-Ferrand International Short Film Festival. Ilke neemt je mee! Van aankomst tot award, van festivalzaal tot hotelkamer, van zenuwen tot euforie. Een drieluik.
Ilke Paddenburg (1988) beweegt zich moeiteloos tussen theater, film en eigen werk. Bij Internationaal Theater Amsterdam ken je haar van hoofdrollen in De wetten, De dokter of Penthesilea. In 2022 werd Ilke genomineerd voor een Gouden Kalf voor haar rol in Het Kamp van Philip Huff. Ilke maakte zelf de succesvolle korte film Dag in het leven van een vrouwfiguur.
AANKOMST
"Op maandag kwam ik samen met Hanna van Vliet (creative producer van de film) aan op het Clermont-Ferrand filmfestival. Een festival dat in 1979 begon als een studentenfilmclub en uitgroeide tot het grootste en belangrijkste filmfestivals voor korte films. Hier is onze korte film A Shot At Art geselecteerd uit 8900 aanmeldingen. We voelen ons enorm vereerd!
Op het festival zijn er allerlei korte films te zien in verschillende categorieën. Fictie (nationaal en internationaal), documentaires, animatie, experimenteel. Ook is er een industry market, waar de filminstituten van alle landen stands hebben en waar er flink genetwerkt wordt.
Op dit festival gaat onze korte film in totaal 7 keer vertoond worden in verschillende bioscoopzalen. En op donderdag staat de wereldpremière gepland! Spannend, want dat is de eerste keer dat de film aan een publiek wordt getoond."
PREMIÈRE
"Marcelle Bartels, de producent van de film (Studio Ruba) is ook aangekomen in Clermont. Op naar de première! Het is heel spannend, want het is in de grootste zaal van het festival. In die zaal gaan straks 1500 mensen naar onze film kijken. We zijn heel benieuwd hoe er gereageerd gaat worden.
Ik zit met klamme handen en half dichtgeknepen ogen in de zaal als de film begint. Ik ben namelijk bang voor het Franse publiek. Ik weet dat ze erg expressief zijn. Als acteur heb ik met Internationaal Theater Amsterdam ook in Parijs gespeeld: ze juichen als ze het goed vinden, maar ze kunnen ook hard boe roepen en weglopen.
Maar gelukkig wordt er in het begin van A Shot At Art al wat gelachen. Goed teken. Daarna begint het lachen aan te zwellen tot er uiteindelijk zelfs een heus lachsalvo klinkt. Geen boe roepers, geen weglopers. Bij het einde komt er een hard applaus! Wat een opluchting. We hebben het Franse publiek overleefd."
AWARD SHOW
"Opeens kreeg ik een dubieuze e-mail vanuit het festival. Ik kreeg de opdracht dat ik me moest melden bij een “special room” voor een “special award ticket”. En met daarbij de opmerking dat deze mail “strictly confidential” was… Huh?? Wat betekent dit? Kreeg iedereen deze mail?! We gingen heel subtiel op onderzoek uit. Al snel bleek dat andere filmmakers niks hadden gehoord.
Aangekomen bij de “special room” kreeg ik inderdaad een “special ticket” met een stoelnummer. “You really have to sit there” zei het iemand van organisatie op licht dwingende toon. “I can’t say more, it has to be a surprise, see you tonight.”
Ze begeleidde me weer richting de uitgang. Tijdens het weggaan stamelde ik nog: “but… but… do I have to say something on stage?”. Toen keek ze me strak aan en articuleerde ze heel overdreven “yes”. Daarna stond ik buiten.
O my god!! Wat gebeurt hier? Ga ik iets winnen? Wat dan? Ik moet een speech schrijven. De ceremonie is al over een uur!
Daar zat ik op m’n aangewezen stoel in die grote zaal met 1500 mensen. In een soort van “award kostuum” dat ik bij elkaar had verzameld uit m’n reiskoffer. De show begon. Het was in het Frans. Ik had een koptelefoon gekregen waar alles in het Engels werd vertaald. Er waren allemaal prijzen. Een special mention. Een studentenprijs. Een Europese prijs. Toen kwam de “international audience award” en werd er ineens uitgesproken: goes to…A SHOT AT ART” (alles met Frans accent).
Ik vol zenuwen dat podium op. Daar stond een tolk klaar om mijn speech te vertalen voor het Franse publiek. Vanaf hier is alles een waas.
Daarna applaus, foto, borrel. Terug in de hotelkamer met het besef: ik heb deze week meer dan 45 korte films mogen bekijken! En we hebben ook nog eens een prijs gekregen! Dat is zo’n grote eer en een geweldige start voor de festivalroute van onze film. Heel erg blij mee, en natuurlijk vooral trots op het hele team van A Shot At Art."
Meer van Ilke Paddenburg?
Paddenburg verlaat Clermont-Ferrand uit met een lachsalvo en een prijs in haar tas. A Shot At Art (Studio Ruba) zie je later dit jaar in Nederland. Je hoort meer over de film en het werk van Ilke Paddenburg in het interview met Teddy Tops in Een Uur Cultuur (VPRO)!
