Tip van Alma Mathijsen
Iconen van Italië: Onderhoud je gevoel voor drama
Trek een zijde Versace blouse aan, kook pasta all'amatriciana, strek jezelf uit op de divan, gooi je cynisme van het balkon en vlei neer voor Iconen van Italië. Met grootse armgebaren en de gretige nieuwsgierigheid van een negenjarig kind trekt Johannes Wirix-Speetjens ons de wereld van Italiaanse grootheden in. Ik moest even wennen aan zijn dramatische presentatiestijl, maar als je er eenmaal in zit, dan werkt het. In de eerste aflevering zoekt hij de grondleggers van de hedendaagse film op. En dat blijken niemand minder Leonardo da Vinci, Caravaggio en Adriaan Willaert, als ik Johannes Wirix-Speetjens mag geloven. Het is onmogelijk om niet mee te deinen op zijn enthousiasme.

In Florence gaat hij op bezoek bij een kunstschilder die nog steeds dezelfde technieken als Da Vinci gebruikt. Tot mijn lichte verbazing staat daar een vrouwelijk naaktmodel dat op dat moment aan het poseren is voor een schilderij. De schilder legt zijn kwast neer om zich te laten interviewen, maar het beeldschone model blijft de hele tijd in positie. Terwijl de mannen praten, zegt zij geen woord, ze beweegt niet eens. Alle stereotypen die een mens over Italië kan hebben worden in een paar seconden nog wat harder binnengedrukt.
Wanneer Wirix-Speetjens een kerk binnen gaat waar een groot koor voor hem klaar staat, kan hij floreren. Hij splitst de zangers op in twee groepen op, tot hun lichte ergernis, om het geluid van twee kanten te laten komen. Daarna gaat hij nog verder door ze in een cirkel over de hele kerk te verdelen. Precies zoals de componist Adriaan Willaert dat eeuwen geleden ook deed. Daaruit kwam onze Dolby surround sound voort.
In drie afleveringen duiken we in de grote iconen die Italië kent. Wanneer je gevoel voor drama aan het afbrokkelen is, dan is het enige wat je nodig hebt Johannes Wirix-Speetjens.




