Tip van Alma Mathijsen
Alma's Boekencolumn: De volgende keer dat ik je zie vermoord ik je
Nu de zomer echt bijna voorbij is, maak ik graag de boekenbalans op. Iedere zomer is er één boek dat iedereen leest. Nog meer dan in elk ander seizoen willen we in de zomer hetzelfde lezen om er na het zwemmen aan de lunchtafel over te kletsen. Vorige zomer was het Afwijzing van Tony Tulathimutte. Deze zomer is het Begin midden einde van Valeria Luiselli. Hoewel dat een fantastisch boek is, wil ik er toch voor pleiten om met terugwerkende kracht een ander boek naar voren te schuiven waar we het met zijn allen over moeten hebben in de nazomerdagen. Namelijk de roman De volgende keer dat ik je zie vermoord ik je van Paulina Flores.
Zelden las ik zo’n gevaarlijk boek. Het onderzoekt een kant van de mens die de meesten liever verstoppen. Lees de achterflap niet, daar staat dat dit een boek gaat over polyamorie en niet-monogame relaties. Goed, dat speelt misschien mee op de achtergrond, maar dat is niet waar de briljantie van deze roman om draait. Het gaat om een vrouw die de slechtste versie van zichzelf wil worden. Niet beter, niet ambitieuzer, niet knapper, niet grootser, maar kwaadaardiger. In tijden waarin de wereld overwoekerd lijkt te raken door mensen die het kwaad in zichzelf omarmen, lijkt het me verstandig om die kant te onderzoeken en ook belachelijk te maken. Want uiteraard speelt Flores op humoristische wijze met onze verwachtingen. Ze maakt aantekeningen bij een boek dat de ‘perfecte formule voor seriepsychopaten’ omvat:
- Onvoorspelbaar gedrag (‘heb ik’, vertrouwde ik Excel toe)
- Oppervlakkige charme (zeker weten!)
- Zich impulsief laten meeslepen door frustratie (wanneer niet?)
- Geen moeite met liegen hebben (check)
- Afwezigheid van gewetenswroeging of empathie (*aan werken nog)
- Antisociaal gedrag, egocentrisme en narcisme (check, check, check)
- Nauwgezetheid en ambitie (reken maar, baby)
- Rechtstreeks genot halen uit het lijden van anderen (werk aan de winkel)
Het is heerlijk om te lezen hoe Flores de richting op beweegt van het kwaad. Het schuilt in ieder mens en door het eens vrij te laten woekeren in een roman kunnen we het veel beter begrijpen. Dat is de aantrekkingskracht van De volgende keer dat ik je zie vermoord ik je. Dus zoek een overrijpe perzik en leun achterover met dit boek om echt het allerlaatste sap uit de zomer te slurpen.
