Tip van Alma Mathijsen
De ware ambassadeurs van de vrijheid
‘Op papier slaat het nergens op,’ zegt Abel van Gijlswijk.
We kennen hem als frontman van de punkband Hangyouth die met zoveel mogelijk benen tegelijk tegen de gevestigde orde aantrapt. Naast hem zit Yousef, bekend als Sef, muzikant en rapper die al jarenlang zorgvuldig in elkaar gezette albums aflevert. Onlangs won hij zijn tweede Edison. Niemand zag hun samenwerking aankomen, ook zij zelf niet.
‘Ik zeg al heel lang tegen Youssef: ik wil jou gewoon een keer horen schreeuwen, man. Ik wil je uit je slof horen schieten.’
Zo geschiedde. Een mix die geen mix hoort te zijn. IJSLAND 2 heet de plaat die het onverwachte duo onlangs lanceerde, de langverwachte opvolger van IJSLAND. In de begeleidende documentaire worden de muzikanten gevolgd bij optredens en tijdens opnames van een videoclip.
Ineens vertelt Sef dat hij gevraagd was als Ambassadeur van de Vrijheid op 5 mei. In de aanloop ernaar toe zag de organisatie er toch van af. Hij zou te uitgesproken zijn.
‘Dat was dus gewoon door mijn mening over Palestina.’
Sef is bij uitstek een artiest die van zich laat horen. Bij al zijn concerten last hij tijd in om zich uit te spreken. Nooit is het geoefend of gespeeld, maar altijd eerlijk en vol emotie.
‘Ik vind het schadelijk, dat we een dag waarop we stil horen te staan bij de slechtste kanten van de mens en dat moeten kunnen benoemen, daar dan voor weglopen. Echt nep.’
Een woede vlamt in me op, eenzelfde woede die ik voelde tijdens het luisteren naar IJSLAND. Zij maken zich nog razend over de staat van de wereld, zij zijn nog niet lethargisch geworden. Juist mensen als Sef en Abel zouden op de podia van het bevrijdingsfestival moeten staan. Het lijkt zo verschrikkelijk logisch. Maar dit jaar is gekozen voor La Fuente, De Jostiband, Karsu en Rolf Sanchez. Het zegt me allemaal, op de Jostiband na, weinig. Maar om hun politieke betrokkenheid staan ze in elk geval niet bekend.
‘IJSLAND is voor een soort palate cleanser,’ zegt Abel, ‘maar de palate cleanser is een soort van gigantische augurk met zure room.’
Je zou hopen dat de mensen die de Ambassadeurs van de Vrijheid uitzoeken ieder woord uit IJSLAND op zich in hadden laten werken. Of op zijn minst de documentaire zouden bekijken. Want dan kan het haast niet anders of ze zouden vanzelf inzien dat Sef en Abel de ware ambassadeurs van de vrijheid zijn.
