Tip van Alma Mathijsen
Wham! 10 dagen in China: XTC die net niet goed valt
Laten we het over niche hebben. Ik denk niet dat er ooit een documentaire is gemaakt die meer niche is dan Wham! 10 dagen in China. De titel zegt eigenlijk al genoeg, alleen vergeet die nog te melden dat deze documentaire gaat over een andere documentaire die toen werd gemaakt over hun tour in 1985 aldaar. En daar zijn twee afleveringen van beide 46 minuten voor nodig. Dus als je houdt van niche dan is dit perfect voor jou.

In de jaren tachtig wilde Wham! niets liever dan doorbreken in de VS. Maar de mannen konden zich de kosten van een grootse tour langs kleine zalen niet veroorloven, bovendien had George Michael, de leadzanger van Wham!, last van poliepen in zijn keel. Dus het was niet mogelijk overal langs te gaan. Ze moesten met een creatief plan komen. Toen ontstond het idee om een tour in China op te zetten en de wereldwijde pers uit te nodigen om mee te gaan. Na anderhalf jaar plannen was het eindelijk zo ver. Het kon doorgaan.
De twee frontmannen van Wham! lopen met grootse passen door Beijing terwijl ze constant gefotografeerd worden. Het voelt ongemakkelijk om naar dit megalomane plan te kijken, dat weinig te maken heeft met interesse in de Chinese bevolking. Wanneer ze op de achterbank van een auto bespreken wat ze vooraf bij een officieel banket moeten zeggen, grapt George Michael:
‘Mijn partner Andrew en ik zijn hier alleen maar voor de publiciteit. Laten we het bij de waarheid houden.’
Toch gebeurt er iets bij het eerste concert dat me ontroert. Het publiek krijgt van tevoren te horen dat ze op de stoel moeten blijven zitten. Ze mogen niet staan, en dansen is al helemaal uitgesloten. Wanneer de artiesten opkomen raken ze verward door de totaal andere reactie dan ze gewend zijn. George Michael zingt Wake Me Up Before You Go Go haast twee keer zo snel als normaal. De band heeft moeite om hem bij te houden. En toch lukt het ze heel precies te blijven spelen.
Wham! 10 dagen in China voelt als xtc die net niet goed valt. Maar soms is het ook goed om in een parallel universum te vallen waar twee werelden amper met elkaar te verenigen zijn. Uiteindelijk bleek het concert voor heel veel Chinezen een enorme omschakeling, als een deur naar een ander universum die plotseling opent.



